Technologia rektyfikacji


Proces prostowania budynku składa się z trzech podstawowych faz:

    W fazie pierwszej budynek jest rozrywany. Powstaje nieregularna pozioma szczelina biegnąca od podnośnika do podnośnika. Powstanie tej szczeliny stymulowane jest poprzez sekwencyjne zadawanie przemieszczeń poszczególnym podnośnikom.
    Faza druga to równoległe podnoszenie. Wszystkie podnośniki wykonują jednakową liczbę kroków, w wyniku czego budynek jest podnoszony na wysokość 2-3 cm. Jest to konieczne aby w następnym etapie prostowania krawędzie części prostowanej i pozostającej w gruncie nie zahaczały o siebie.
    Faza wyrównywania jest zasadniczą fazą rektyfikacji i sprowadza się do nierównomiernego podnoszenia budowli.

Technologia przewiduje prowadzenie rektyfikacji budynku przy jego normalnym użytkowaniu, bez potrzeby wykwaterowania mieszkańców. Siłowniki hydrauliczne umieszcza się w specjalnie wykonanych otworach w ścianach piwnic lub murach fundamentowych.Po podniesieniu budynku i uzyskaniu wymaganego poziomu, powstałe szczeliny i wnęki po siłownikach wypełnia się murem z cegły ceramicznej,betonowych bloczków na zaprawie cementowej lub betonem.


Siłownik na początku i na końcu prostowania: